( مسأله 2439 ) : اگر زن آبستنى كه حملش از شوهرش ويا وطى به شبهه باشد را طلاق دهند ، عده اش تا تولد يا سقط بچه أو است ، بنابر اين اگر مثلا يك ساعت پس از طلاق ، بچه أو به دنيا آيد ، عده اش تمام مىشود ، واگر حمل از شوهرش نباشد ، چنانچه از زنا آبستن شده ، به وضع حمل عده تمام نمىشود . ( مسأله 2440 ) : زنى كه نه سالش تمام شده ويائسه نيست اگر متعه شود ، مثلا يك ماهه يا يك سأله شوهر كند ، چنانچه شوهرش با أو نزديكى نمايد ، ومدت آن زن تمام شود يا شوهر مدت را به أو ببخشد بايد عده نگهدارد ، پس اگر حيض مىبيند بايد به مقدار دو حيض عده نگهدارد وشوهر نكند ، واگر حيض نمىبيند چهل وپنج روز از شوهر كردن خوددارى نمايد ، وچنانچه آبستن باشد احتياط واجب آن است كه به هر كدام از زائيدن يا چهل وپنج روز كه بيشتر است عده نگهدارد . ( مسأله 2441 ) : ابتداى عده طلاق هنگامى است كه خواندن صيغه طلاق تمام مىشود ، چه زن بداند طلاقش داده اند ، يا نداند ; واگر پس از پايان عده بفهمد كه أو را طلاق داده اند ، لازم نيست دوباره عده نگهدارد . عده زنى كه شوهرش مرده ( مسأله 2442 ) : زن آزادى - غير كنيز - كه شوهرش مرده اگر آبستن نباشد ، بايد تا چهار ماه وده روز عده نگهدارد ، يعنى شوهر نكند هر چند يائسه يا متعه يا صغيره باشد ، يا شوهرش با أو نزديكى نكرده باشد ; واگر آبستن باشد بايد تا موقع زائيدن عده نگهدارد ، ولى اگر پيش از گذشتن چهار ماه وده روز ، بچه اش به دنيا آيد ، بايد تا چهار ماه وده روز از مرگ شوهرش صبر كند ، واين عده را عده وفات مىگويند . ( مسأله 2443 ) : زنى كه در عده وفات مىباشد حرام است لباسهاى رنگى بپوشد وسرمه بكشد ، ونيز كارهاى ديگرى كه زينت شمرده شود بر أو حرام مىباشد .